_________________________________________________________________اسماعیلی: مردم با شعار «حکومت عدل علی» انقلاب کردندشاعر کشورمان گفت: اعلام حضور در را

____________________________________________________________________________مطالعه شخصیت حضرت فاطمه(س) به ما یادآوری میکند که اگر قصد ورود به ساحت شعر فاطمی را داریم نباید حضرت(س) را محدود به مظلومیت کرد؛ توجه به خطبه فدکیه روشنتر میکند که با وجود اینکه حضرت فاطمه زهرا(س) از سوی حاکمان مورد ستم قرار گرفتهاند اما در مقاومت و ایستادگی در برابر ستم الگو و اسوه هستند.به گزارش «بسیج زنان کشور»؛ به نقل از خبرگزاری ایکنا، شعر فاطمی یکی از ریشهدارترین شعرهای آئینی است و به گفته برخی پیشکسوتان، قدمت آن به بیش از هزار سال میرسد. در طی این دوران، این شعر فراز و نشیبهای بسیاری داشته است اما با گذشت بیش از حدود چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی، امروز شاهد رشد شعر آیینی و فاطمی در زبان و ادبیات فارسی هستیم، اما رویکردهایی در این نوع شعر غالب شده که آسیبهایی را به ساحت این شعر و فرهنگ بلند فاطمی وارد کرده است. برای بررسی این فراز و نشیبها و رویکردهای شعر فاطمی به سراغ چند تن از شاعران آئینیسرا رفتیم که در ادامه دیدگاههای آنها از نظر میگذرد؛اسماعیلی: گریاندن و سوگ نباید هدف شعر باشدرضا اسماعیلی، یکی از شاعران انقلاب است که شعرهای بسیاری از وی در زیرمجموعه شعر آئینی قرار میگیرد. وی رویکرد شعرهای فاطمی را رویکرد ماتمی میداند و دلیل آن را این گونه بیان میکند: سوگ و مرثیه یکی از ابعاد

 ___________________________________________________________________________با ترجمهای خطا، تو را فهمیدیم  1حیف است به گوش ما اذانت نرسدتوحیدِ صدای مهربانت نرسداز خاک تو را به آسمان ها بردیمتا دست کسی به آستانت نرسد!2بعد از تو، صلابتِ اذان ها افتاداسلامِ خرافه، بر زبان ها افتادبعد از تو، خدا، خدای تکفیری شداسلام به دست طالبان ها افتاد3بعد از تو، زمان، زمانه ای دیگر شداسلامِ علی، دوباره بی یاور شدشد دین خدا به کام تکفیری هااحوال یزید، بهتر و بهتر شد!4بعد از تو، تبسم اذان شد کوتاهآواز پَرِ فرشتگان شد کوتاهبعد از تو خدا کتاب ایمان را بستدستان زمین، ز آسمان شد کوتاه5با ترجمه ای خطا، تو را فهمیدیمدر بطن خرافه ها، تو را فهمیدیمگفتیم «حسین» و شیعه شب ماندیمای آینه ی خدا، تو را فهمیدیم...؟!6در سینه چراغ عشق را روشن کنتنپوش بلوغ نور را بر تن کنبا اشک بشوی صورت رخوت را«نالیدن» را معبر «بالیدن» کن7امروز یزید، بر شما می گرید!دَجّالِ پلید، بر شما می گریدتو زنده ترین حماسه ای، اما حیفهر «چشم سفید»، بر شما می گرید!8خون تو چکید و خوش به حال ما شدبعد از تو؛ بساطِ روضه ها برپا شدشد چرب سبیل نوحه ها از خونتهر کس که رسید، ذاکر مولا شد!9عُمریست که در عزای تو گریانیمدر خانه و کوچه، مرثیه می خوانیمبا زخم تو همسریم، اما مولادر فهم فضایل تو سرگردانیم!10ای خون حماسه در رگانِ توحید!تنها و غری